ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος ή  Δραγάσης
Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ
Η ιερή Πλάκα στον Μυστρά όπου ορκίστηκε ο τελευταίος Αυτοκτράτωρ , Κων. Παλαιολόγος
Λέσβος Πάσχα 1463 ο Λόφος των Καρυών - Δεύτερος Γολγοθάς

Αρχές Σεπτεμβρίου, του 1462 αρχίζει η πολιορκία του νησιού που θα οδηγούσε σε μεγάλη καταστροφή. Μετά  από 17 ημέρες πολιορκία του νησιού στις 17 Σεπτεμβρίου 1462, το νησί πέφτει και μόνιμα πλέον στα χέρια των Τούρκων. Οι Τούρκοι αν και κατέστρεψαν όλα τα Μοναστήρια τον Σεπτέμβριο του 1462, που κατέλαβαν το νησί δεν πείραξαν άμεσα το Μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ  για 6 ολόκληρους μήνες.

Ειναι πολύ πιθανό το Μοναστήρι να απολάμβανε ιδιαίτερων προνομίων που έδιδε τότε επιλεκτικά ο πρώτος Πατριάρχης της σκλαβωμένης Πολής με την συναίνεση του Σουλτάνου σε κάποια Μοναστήρια.

Τον Απρίλιο του 1963 έγινε μια τοπική εξέγερση εναντίων των Τούρκων αλλά και η προπαγάνδα κάποιου Γερμανού ιατρού που ονομάζει ο Αγιος Ραφαήλ ,φέρνουν στο Μοναστήρι τους ξενό-Τούρκους.

Την Μεγάλη Παρασκευή επάνω στο Μοναστήρι βρίσκονταν ο Ηγούμενος  Ραφαήλ - Διάκονος Νικόλαος - Προεστός Βασίλειος - Δάσκαλος Θεόδωρος - η σύζυγος αυτού με το μωρό ( Μικρός Ραφαήλ) - η μικρή  Ειρήνη - και ένα ακόμη κοριτσάκι  η ανεψιά του προεστού Ελένη καθώς και άλλοι Μοναχοί που είχαν φύγει στο βουνό. Ο Αγιος στέλνει στο βουνό με οδηγίες τον επιστάτη Ακίνδυνο και τον μοναχό Σταύρο.

Ο Ηγούμενος Ραφαήλ είχε ήδη κρύψει σε ειδική κρύπτη τα Αγια Σκεύη - Εικόνες και Αμφια. Μαζί με αυτά βρίσκονταν και η εικόνα της Παναγίας που ειχε φέρει μαζί του ο Αγιος Ραφαήλ στην Λέσβο. Αυτή ειναι η κρύπτη και η εικόνα που όλοι ζητούσαν την τριετία των αποκαλύψεων αλλά ποτέ δεν βρήκαν. Η Παναγία δήλωσε τότε σε ενύπνια κατοίκων οτι κάποια ημέρα θα βρεθεί η εικόνα Της  αλλά απο άνθρωπο άλλης γεννεάς με μεγάλη πίστη.

Ηταν λοιπόν Μεγάλη Παρασκευή και ο κόσμος χάλαγε από την δυνατή βροχή. Ο ουρανός θρηνούσε τον δεύτερο ΓΟΛΓΟΘΑ. Ο Αγιος Ραφαήλ βγαίνει στην πόρτα της Μονής και αντικρίζει τους Τούρκους που πλησιάζουν. Τους φωνάζει ότι το σώμα του μπορούν να το κάνουν ότι θέλουν η ψυχή του όμως ανήκει στον Θεό του.

Λίγο πριν ο επιστάτης Ακίνδυνος και ο Σταύρος είχαν προλάβει να ανέβουν στην σπηλιά του γέροντα ασκητή Ιωσήφ ( μετά από προτροπή του αγίου Ραφαήλ)

Ο άγιος Ραφαήλ είπε πολλά στους Τούρκους και αυτοί εξαγριώθηκαν,όρμησαν επάνω τους και άρχισε εκείνο το μαρτυρικό τριήμερο που όμοιο του δεν ξανάγινε σε αγριότητα. Τα βασανιστήρια τα περιγράφουμε αναλυτικά στο αντίστοιχο τμήμα μας. Τις  επόμενες ημέρες ο επιστάτης Ακίνδυνος και ο Μοναχός Σταύρος  βρήκαν τους νεκρούς, και αμέσως έτρεξαν στον ιερέα του χωριού ονόματι Σάββα και με κλάματα διηγήθηκαν τα όσα συνέβησαν. Τυφλός και ανήμπορος στα 112 χρόνια του κατάφερε με την βοήθεια των δύο άλλων να ανέβει στο Λόφο των Καρυών κρυφά.

"Οταν φθάσαμε , γονάτισα πάνω απο το Αγίασμα και παρακάλεσα" :

Θεέ μου , δός μου το φώς μου να τους ιδώ για τελευταία φορά. Επλυνα τα μάτια μου με λίγο αγίασμα που μου έδωσε ο Ακίνδυνος . Την ίδια στιγμή βγήκε μια λάμψη και ανέβλεψα. Ομως αυτό που είδα να μην αξιώνεται κανείς να το βλέπει. Το Αγίασμα γεμάτο αίματα, τα σώματα των Μαρτύρων μέσα στο αίμα. και ο πολυαγαπημένος  μου ηγούμενος Ραφαήλ κρεμασμένος ανάποδα σε μια καρυδιά και σφαγμένος. Τους θάψαμε με κλάματα και έπειτα ο Ακίνδυνος με τον Σταύρο με κατέβασαν πάλι στο χωριό. Εζησε άλλες εννέα ημέρες και πέθανα σε ηλικία 112 χρονών.

Τον άγιο Ραφαήλ σαν ηγούμενο τον έθαψαν μέσα στην καμένη Εκκλησία, ενώ τον άγιο Νικόλαο στο αριστερό προαύλιο. Ο μοναχός Σταύρος προσωρινά μόνο γλίτωσε απο την σφαγή. Οπως αποκάλυψε η ίδια η αγία Ειρήνη στον Κώστα Κανέλλοστο ενύπνιο της 2ας Δεκεμβρίου 1961, ένας απο τους καλογήρους έφυγε και σώθηκε, ο πάτερ Σταύρος.

Ειναι αυτός που μας έθαψε. Επειδή δεν μπορούσαν να τον βρούν , βγήκαν αποσπάσματα στα βουνά και τον γύρευαν. Τέλος το έπιασαν ,τον κατέβασαν στο ίδιο μέρος όπου σκότωσαν εμάς και τον σκότωσαν και εκείνο. Ενας χριστιανός τον έθαψε κοντά στην εκκλησία.

Εμεινε μόνος του πια ( στο βουνό ) ο επιστάτης Ακίνδυνος να περιμένει τον Ηγούμενο Ραφαήλ να έρθει να τον πάρει όπως του είχε υποσχεθεί. 12 μήνες μετά την σφαγή Τούρκοι πιάνουν και αυτόν και τον αποκεφαλίζουν κλείνοντας το λουτρό αίματος.  Μετά την σφαγή στο Μοναστήρι επάνω απο τον τάφο του αγίου έκτισαν ενα χαμηλοτάβανο εκκλησάκι με πορτούλα για να μπαίνουν και να προσκυνούν το λείψανο του.

Εκεί κλείνει η αυλαία του πόνου και των μαρτυρίων, προσωρινά για τους Αγίους μας. Οι αφηγήσεις των ντόπιων μέχρι το 1959 που άρχισε ο κύκλος των αποκαλύψεων,περιγράφουν έκτοτε συχνές εμφανίσεις ενός καλόγερου στο μέρος που έγινε η σφαγή.

Η Παναγία επίσης τελεί θαύματα έκτοτε στην περιοχή.

Χρειάστηκε να περάσουν 500 ολόκληρα χρόνια για να έρθει η κατάλληλη ώρα της επανεμφάνισης των αγιών μας. Εδώ σε αυτόν τον χώρο ξεπεράστηκαν σχεδόν όλοι οι φυσικοί νόμοι και τα πιστεύω του σύγχρονου ανθρώπου. Καταλύθηκε ο χρόνος , ο χώρος και ο θάνατος.

Σε καμία άλλη θρησκεία και σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει καταγραφεί τέτοιο  γεγονός - φαινόμενο, το οποίο συνεχίζει την παρουσία του μέχρι και σήμερα.



ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ - ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
A work for the Grace of God
Homepage